0
26

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ 148-2022

«Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ»

Μιὰ χαρακτηριστικὴ ἐναλλαγὴ τόλμης καὶ φόβου, ἐμπιστοσύνηςκαὶ δισταγμοῦ παρουσιάζει ἡ περιπέτεια τοῦ ἀποστόλου Πέτρου μέσα στὴν ταραγμένη θάλασσα τῆς Γενισαρέτ, τὴν ὁποία περιγράφει τὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα.  Πρόκειται γιά μιά ψυχολογία τυπικά ἀνθρώπινη πού μᾶς βοηθᾶ νά κατανοήσουμε καί ἐμεῖς κάτι περισσότερο ἀπό τήν πνευματική μας προσωπική περιπέτεια. Τόπρῶτο μέρος τῆς Περικοπῆς εἶναι μιά φάση αὐθόρμητης πίστεως. ἀπόστολος Πέτρος, πλημμυρισμένος ἀπὸ ἀφοσίωση καὶἐμπιστοσύνη, ζητᾶ νὰ ἔρθει ὅσο τὸ δυνατὸ συντομότερα κοντὰ στὸνΧριστό. «Κύριε, ἄν εἶσαι Σύ, τότε δῶσε μου διαταγή νά ἔρθω κοντά Σου πάνω στά νερά». Τότε ἡ σκέψη τοῦ Πέτρου ἦταν πίμοναστραμμένη στόν Χριστό.

Ἕνα ἄλλο στοιχεῖο εἶναι ἡ τόλμη ποὺ ἀναπτύσσεται μέσα σ’ αὐτὴν τὴν ἐμπιστοσύνη. Ἀνάμεσα στὸν μαθητὴ καὶ τὸν Διδάσκαλο πάρχουν τρικυμισμένα κύματα. Ἀλλὰἐσωτερικὴ βεβαιότητα τοῦΠέτρου, δὲν ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἐξωτερικὰ στοιχεῖα. Ἐκεῖνο ποὺ βαρύνει δὲν εἶναι ἡ φουρτούνα, ἀλλὰἸησοῦς Χριστὸς ποὺ βρίσκεται κοντά του. Ὅποιος ἀτενίζει σταθερὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ὅποιος εἶναιἕτοιμος νὰ τὸν ἀκολουθήσει, νὰ συσταυρωθεῖ μὲ τὸν Χριστό, εἶναισὲ θέση νὰ βαδίσει πάνω στὶς πι ἀμφίβολες καταστάσεις, τίς πιόἀβέβαιες καί τίς πιό ρευστές ἀκόμη καί πάνω στά ὕδατα.

να τρίτο στοιχεῖο εἶναι, ὅτι ὁ Πέτρος ζητεῖ συγκατάθεση. «Κέλευσόν με πρός σε ἐλθεῖν ἐπί τά δατα».  Δός μου τήν δεια, δόςμου τήν συγκατάθεσή Σου, τή διαταγή νά ἔρθω. Καὶ τὰ πιὸ τολμηρὰπνεύματα πρέπει πάντα νὰ ζητοῦν τὴ συγκατάθεση τοῦ Χριστοῦ στὰσχέδιά τους καὶ νὰ περιμένουν τὸ «ἐλθὲ» τοῦ Κυρίου. Ἔτσι δείχνουν ὅτι ὄχι ἁπλῶς ἔχουν ἐμπιστοσύνη στὸν Χριστό, ἀλλὰ ὅτι ἐξαρτοῦν τὸπᾶν ἀπὸ Ἐκεῖνον, ὅτι δέν τολμοῦν νά προχωρήσουν χωρίς τή δική Του ἄδεια. Στὴν πρώτη περίπτωση ὁ Πέτρος εἶχε ἕνα ζωντανὸδιάλογο μὲ τὸν Διδάσκαλο. Ἄκουσε τὸν Ἰησοῦ νὰ λέει: «Θαρσεῖτε, ἐγὼ εἶμαι, μὴ φοβᾶστε». Τότε ὁ μαθητὴς Τοῦ ζήτησε νὰ πάει κοντά Του. Περπατώντας στὰ κύματα, διακόπτεται αὐτὴζωντανὴ ἐπαφὴκαὶ ἀρχίζει ἕνας παράξενος, μυστικός, σιωπηλὸς διάλογος μὲ τὸνἰσχυρὸ ἄνεμο, μὲ τὰ στοιχεῖα τῆς φύσεως. Ἔτσι τό κέντρο βάρους τῆς προσοχῆς του μετατοπίζεται πρός τόν κίνδυνο τόν ὁποῖοδιατρέχει καί ἡ ισορροπία καταστρέφεται.

Ἀλλά ὁ Πέτρος δέν ἀφέθηκε νά τόν ρουφήξουν τά κύμματα.  Στήν κρίσιμη στιγμή κραύγασε: «Κύριε σῶσον με».  Αὐτή ἡ κραυγή συμπυκνώνει τά αἰσθήματα συντριβῆς, μετάνοιας καί ἀνοίγει πάλι τόν δρόμο πρός τόν Χριστό.

Leave a reply