“Πόλεμος” υπερδυνάμεων για τον έλεγχο της Αρκτικής

0
3


Των Ian Anthοny, Ekaterina Klimenko, Fei Su

Τις τελευταίες δεκαετίες, η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ των χωρών της Αρκτικής (Καναδάς, Δανία, Φινλανδία, Ιρλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Ρωσία και ΗΠΑ) έχει προαγάγει την Αρκτική ως περιοχή χαμηλής έντασης. Η Αρκτική γενικώς είναι καλά “ρυθμισμένη”.

Το πετρέλαιο και το αέριο εξάγονται σε περιφερειακά ύδατα ή σε γη όπου δεν αμφισβητείται η δικαιοδοσία της, ενώ η χρήση των κοινών assets όπως τα αποθέματα ψαριών, υπόκειται σε περιφερειακές και διμερείς συμφωνίες. Οι θαλάσσιες συνοριακές διαφορές μεταξύ συμμάχων (Καναδάς και ΗΠΑ), δεν θα φθάσουν σε κλιμάκωση στρατιωτική.

Ωστόσο, η μακροχρόνια φιλοδοξία να διατηρηθεί η Αρκτική ως περιοχή χαμηλής έντασης και υψηλής συνεργασίας, γίνεται όλο και πιο δύσκολη υπό το πρίσμα τριών εξελίξεων.

Ο πρώτος παράγοντας είναι εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής. Η άνοδος της θερμοκρασίας και το λιώσιμο των πάγων έχει αυξήσει την προσβασιμότητα σε εμπορικά πλοία και έκανε την ανθρώπινη πρόσβαση πιο εύκολη. Μια αύξηση της εμπορικής δραστηριότητας και η υπόσχεση για περαιτέρω ανάπτυξη των πόρων στο μέλλον, έχει δημιουργήσει νέες ευκαιρίες αλλά επίσης νέες προκλήσεις.

Ένας δεύτερος παράγοντας είναι το αυξημένο ενδιαφέρον και η δραστηριότητα των κρατών εκτός της περιοχής, για τα ζητήματα της Αρκτικής.

Η Αρκτική βρίσκεται υπό τη διαχείριση ενός καθεστώτος περιφερειακής διακυβέρνησης, αλλά ένα ευρύτερο φάσμα κρατών έχει γίνει πιο ενεργό σε εμπορικά projects και αναζητά μεγαλύτερη πρόσβαση στους πόρους της περιοχής. Αυτό έχει προκαλέσει μια συζήτηση για το ποιος θα πρέπει να σχεδιάζουν τους κανόνες που θα ισχύσουν.

Ένας τρίτος παράγοντας είναι η επιπτώσεις των αυξανόμενων γεωπολιτικών εντάσεων μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων. Η στρατιωτική δραστηριότητα στην περιοχή είναι χαμηλή σε σχέση με τον Ψυχρό Πόλεμο, αλλά αυξάνεται.

Η αυξανόμενη ανησυχία για μια στρατιωτική ένταση στην Αρκτική, έχει τροφοδοτηθεί από τη σημαντική αύξηση της στρατιωτικής παρουσίας της Ρωσίας στην Αρκτική. Οι ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει να επενδύουν πιο πολύ σε στρατιωτικές ικανότητες που είναι απαραίτητες για τη διεξαγωγή επιχειρήσεων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων νέων projects που εφαρμόζονται από κοινού με τους συμμάχους του ΝΑΤΟ. Η κλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ ίσως να μην είναι εύκολο να περιοριστεί.

Αντιμέτωπη με τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ και την ΕΕ εξαιτίας της προσάρτησης της Κριμαίας και της σύγκρουσης στην Ανατολική Ουκρανία το 2014, η Ρωσία έχει ενισχύσει τη συνεργασία της με την Κίνα στην ανάπτυξη της Αρκτικής.

Η Κίνα από την πλευρά της, έχει επεκτείνει την εμπλοκή της με τις σκανδιναβικές χώρες (Δανία, Φινλανδία, Ισλανδία, Νορβηγία και Σουηδία) σε μια προσπάθεια να προωθήσει τα εμπορικά projects και να αναπτύξει τις υποδομές στις μεταφορές.

Η κινεζική δραστηριότητα στην Αρκτική έχει με τη σειρά της οδηγήσει την περιοχή της Αρκτικής στην ευρύτερη επιδεινούμενη σχέση μεταξύ Κίνας και ΗΠΑ.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: https://www.sipri.org/publications/2021/sipri-insights-peace-and-security/strategic-triangle-arctic-implications-china-russia-united-states-power-dynamics-regional-security

ΠΗΓΗ: capital.gr



Source link

Leave a reply